X
تبلیغات
رایتل
این نوشته ها تماما عین واقعیت است و هرگونه برداشت و کپی از آنها فقط با اطلاع نویسنده امکان پذیر است



سمفونی و رقص شعله‌ها
  
 زندگی سرشار از شعله‌ است و در درون هر فرد آتشفشانی از شعله‌ها می‌باشد

 
آرشیو
موضوع بندی
 
سه‌شنبه 6 شهریور‌ماه سال 1386
مصاحبه و پیراهن ِ آبستن از بستنی

نمیدونم ۱۷ ساله بودم یا ۱۸ ساله٬ ولی چه فرقی می‌کنه؟ به هر حال یکروز داغ تابستون بود که شیک و پیک کرده بودم و داشتم میرفتم کارخونه سیمان شهر‌ری دنبال کار. آخه یک آگهی داده بودند تو روزنامه و منم وقت مصاحبه گرفته بودم واسه کار تابستونی.

هوا خیلی گرم بود. توی راه یک بستنی خریدم و همینجوری که داشتم میخوردمش و باهاش حال میکردم٬ یدفعه یه تیکش افتاد رو پیراهنم و لباسم لک شد و خلاصه کلی حال‌گیری! آخه داشتم میرفتم مصاحبه دیگه.

همینجوری که به لکه پیراهن قشنگم نگاه میکردم٬ پیش خودم گفتم که ایکاش امام‌زمان ظهور کرده بود و  اونوقت میتونستم برم در یکخونه رو بزنم و ازشون بخوام که یک پیراهن تمیز بهم قرض بدن که باهاش برم مصاحبه!
آخه می‌دونی! میگن وقتی امام زمان بیاد٬ جامعه صلواتی میشه! یعنی بجای پول صلوات میفرستی (یا یک کار خوب میکنی) و جنس میگیری!! و یا در اصل همه با هم مثل فامیل و یک خانواده میشن و هر کس به اندازه توانش کار میکنه و به اندازه نیازش مصرف می‌کنه.

بگذریم! حالا که فکرم یک کمی پخته‌تر شده٬ بخودم میگم آخه شوت‌علی٬ اگه امام زمان اومده بود و جامعه ایده‌آل شده بود٬ که دیگه عقل اون مصاحبه‌چی که به چشمش نبود تا از پیراهنت که آبستن ِ بستنی شده٬ ایراد بگیره قبولت نکنه!

حالا یکوقت فکر نکنید اسمم  شوت‌علی هستشا٬ اسمم مث همون اسم ِ امام زمانه! شاید  واسه اینکه هم اسم هستیم٬ امام زمان رو خیلی دوسش دارم دیگه! 
خلاصه حسابی از مرامش خوشم میاد و از همون موقع منتظرشم.

پینوشت ۱: انگاری جوهر منهم کوپنی شده٬ حتما واسه همینه که تند تند نمینویسم دیگه!
پینوشت ۲: نیمه شعبان تولد بنیانگذار بین‌الملل ِ
 صلح و آرادی مبارک باد


تعداد بازدیدکنندگان : 147506


Powered by BlogSky.com

عناوین آخرین یادداشت ها


نگاه کن که غم درون دیده ام
چگونه قطره قطره آب میشود
...
چگونه سایه سیاه و سرکشم
اسیر دست آفتاب می شود
...
نگاه کن تمام هستیم خراب میشود
شراره ای مرا به کام می کشد
به اوج می برد
مرا به دام می کشد
...
نگاه کن تمام آسمان من
پر از شهاب میشود

*** *** ***
تو آمدی
تو آمدی ز دورها
ز سرزمین ابرها
ز سرزمین نورها
...
نشانده ای مرا به زورقی
ز اوج ها
ز ابرها
ز نورها
...
مرا ببر مرا ببر
امید دلنواز من
ببر به شهر شعرها و شورها
...
به راه پر ستاره میکشانیم
فراتر از ستاره مینشانیم
...
نگاه کن من از ستاره سوختم
لبالب از ستارگان شب شدم
چو ماهیان سرخرنگ ساده دل
ستاره چین برکه های شب شدم

*** *** ***
چه دور بود
چه دور بود پیش از این زمین ما
به این کبود غرفه های آسمان
...
کنون بگوش من دوباره میرسد
صدای تو
صدای باغ برفی فرشتگان
...
نگاه کن که من کجا رسیده ام
به کهکشان
به بیکران
به جاودان

به کهکشان به بیکران به جاودان